Çok Yalnızım, Ya Sen?
Son zamanlarda etrafımda aynı cümleyi duyuyorum: “Çok kalabalığım ama yalnızım.” Durup düşününce fark ettim ki bu sadece bireysel bir duygu değil. Yalnızlık artık bir sistemin sonucu.
Gelişmelerden anında haberdar olmak için Google News'te Paradurumu'na abone olun
Paradurumu'na Google News'te abone olun
Abone OlHatta daha da çarpıcısı, kazançlı bir sistem. Eskiden hayatımızda ‘üçüncü yerler’ vardı. Ev değildi, iş değildi… Ama insandı. Mahalle kahvesi, komşuluk, kulüp, dernek, apartman sohbeti. Peki şimdi ne var? Tek kişilik menüler, paket servisler, abonelikler, kulaklıkla izlenen hayatlar.
EKRAN BAŞINDA BAĞ CÜZDANDA YÜK
Sosyal medya bizi bir araya getiriyor gibi görünüyor ama aslında daha uzun süre ekranda tutup daha çok tükettiriyor. Gerçek bağ kurmak zorlaşıyor; tıklamak, kaydırmak, satın almak kolaylaşıyor. mYalnız kalan insan daha çok harcıyor. mSessizlik zor geldiği için bir abonelik daha açıyor. mRestoranda tek başına oturmamak için eve sipariş veriyor. mGece 11’de “Bir şey alırsam iyi hissederim” diye sepete ekliyor. Ve sonra şunu sanıyoruz: “Ben beceremiyorum.” Oysa çoğu zaman mesele biz değiliz. Mesele, bizi yalnız tüketime iten düzen.
YALNIZLIK PAHALI DUYGU
Bir zamanlar toplulukların ücretsiz sunduğu şeyler vardı: Bilgi, destek, dayanışma, paylaşım… Bugün bunların çoğunu tek tek satın alıyoruz. Koçluklar, uygulamalar, dijital arkadaşlıklar, yapay bağlar… Yalnızlık sadece kalbi değil, cüzdanı da yoruyor.
2026’DA NE OLACAK?
Önümüzdeki dönemde ‘yalnızlığa çözüm’ diye sunulan ürünleri daha sık göreceğiz. Arkadaşlık uygulamaları, yapay zekâ sohbetleri, ‘seni anlayan’ dijital çözümler… Ama burada durup bir soru sormamız gerekiyor: Yalnızlık sorununu gerçekten çözüyor muyuz, yoksa yönetilebilir hale mi getiriyoruz?
GENÇLER, İŞ YAŞAMI VE HAYATIN GERÇEKLERİ
SORU: Siz 17 yaşında ne gibi işlerde bulundunuz acaba? Üniversiteye giden kızım var. Bölümü zor olduğundan ancak yaz tatilinde çalışıyor. Diğer kızım 18 yaşında. Üniversite sınavına girecek. Onun da kariyer ideali yüksek. O da ancak yazın çalışır. Üniversitede okurken iş ya da staj için bile tanıdık, referans gerekiyor maalesef. Kiralık evde oturuyoruz, 3 kızım da okula gidiyor. Hayat şartları zor. Şeyda
CEVAP: Ben üniversitede hoca asistanlığı yaptım, araştırma asistanlığı yaptım, yurt görevlisi oldum, matematik dersi verdim, akşamları ve hafta sonları çocuk baktım, yazları restoranda ve fabrikada çalıştım. Durmadım. Zor okuldaydım. Cornell Üniversitesi. Kızlarınızı Allah bağışlasın. Hayat zor evet, ama unutmayın zorluk güç kazandırır.
KİRA MI, KATILIM BANKASI MI?
SORU: Şu anda 1+1 dairemiz var. 18.000 TL aylık kira geliri mevcut. Ama buradan 12 aylık kazancımızın 1 aylık kira bedelini biz uzakta olduğumuz için evle ilgilenen emlakçıya veriyoruz. Yaklaşık bir aylık kira bedelini de kira vergisi ödüyoruz. Yani yılda 10 aylık kira gelirimiz oluyor. Bu da şu an için 180.000 TL. Faiz hassasiyetimiz nedeniyle evi satıp katılım bankasına yatırsak yıllık net kârı 955.000 TL oluyor. Bu hesaba göre aylık 79.500 TL gelir oluyor. Evi satıp bankaya yatırmak mantıklı mı yoksa bu şekilde devam mı etmeliyiz? Ayşegül
CEVAP: Matematiksel Karşılaştırma
Mevcut durum (kira): 18.000 TL
Yıllık net gelir: 180.000 TL
Aylık ortalama: 15.000 TL
Katılım bankası seçeneği:
Yıllık net: 955.000 TL
Aylık ortalama: 79.500 TL Burada ciddi bir fark var. Katılım bankası seçeneği, kira gelirinin 4 katından fazla getiriyor. Ancak eğer evi satarsanız, ileride ‘yerine koyma maliyeti’ çok yüksek olabilir. Bugünkü satış sonrası aynı evi 3-5 yıl içinde tekrar almak çok daha zorlaşabilir. Bugün sadece rakamlara bakarsak, katılım bankası getirisi çok daha avantajlı. Ama hem enflasyon var hem uzun vadede gayrimenkulün değeri, kira artışları ve güvence faktörü de önemli. Yani karar sadece ‘getiri farkına’ değil, sizin güvenlik ihtiyacınız, likidite ihtiyacınız ve gayrimenkulün durumuna bağlı.